Buiten nog een doodse stilte, ook al is het al bijna 8 uur smorgens. De zon schijnt volop en zelfs de vogels lijken nog in diepe rust.

Met een bak koffie naast de laptop, ongekamde haren en sinds genietend van nog een laatste stuk ontbijtkoek meegenomen uit Nederland twee maanden terug, besluit ik weer verder te gaan met mijn weblog: Wonen in Sharm el Sheikh.

Al jaren hield ik deze bij en ik weet met een groot aantal trouwe lezers, maar in een behoorlijk  turbulent jaar waarin mijn hubby en allerliefste man overleed aan een vreselijke ziekte, was de lust tot schrijven vergaan.

Maanden van stress, verdriet, ontreddering, het ruimen van de vele opstakels op die ons pad kwamen maakten dat deze weblog stil kwam te liggen.

Zag dat ondertussen de lay outs anders geworden waren en de hele weblogsite op zijn kop ging, maar om de draad weer op te pakken was net een stap te ver…..

Tot vandaag, vandaag gaan we weer verder, pakken we de draad weer op, zoals als een poosje in het dagelijks leven. Met de gedachte in mijn achterhoofd  dat Kees altijd zo trots was op mijn weblog wil ik voor hem en ook weer een beetje voor mezelf verder gaan waar we gebleven zijn.

Het leven beschrijven zoals wij het beleven in Egypte, zo wij tegen dingen aankijken en wat vooral ons leven hier zo de moeite waard maakt.

Het leven ondanks alles zo vooral de moeite waard is.

Ter nagedachtenis aan Kees die vandaag precies een half jaar geleden is overleden wil ik deze weblog opdragen.

Lieve schat, voel je bij me en weet ook dat je zoals je beloofd hebt altijd bij me bent. Vergeten zullen we je nooit. In liefdevolle herinnering; Kees Koole  voor altijd in ons hart !!!

                                                           
De revolutie in Egypte is een feit en in de toekomst zal blijken  wat en wie er beter van zijn geworden. Het zal nog geen gemakkelijke taak zijn om alles wensen van de demonstranten in te willigen.

Zal de een zal willen dat morgen alles anders is en geen begrip willen opbrengen voor de tijd die het neemt om veranderingen zoals de grondwet te aanpassen. Deze groep zou het liefst morgen al anders willen hebben, voorzien van nieuwe baan, genoeg salaris en wat al niet meer. Een ander weet dat dit tijd gaat kosten en vraagt zich ook af of al die gewenste veranderingen wel doorgaan kunnen vinden en ook nu het leger aan de macht is en of er daadwerkelijk wat zal veranderen.

Het leger heeft al sinds de jaren vijftig veel macht in Egypte en heeft ook veel economische belangen in de industrie en andere belangrijke zaken. De tijd zal leren wat de revolutie voor inpact zal hebben op een land als dit.

Hier in Sharm el Sheikh is alles vrij rustig gebleven buiten wat we op tv in de grote steden zagen.We zijn dan ook blij dat de toeroperators  weer aanbiedingen hebben op de badplaatsen aan de Rode Zee. Immers hier was niets aan de hand vergeleken met de onrust in Cairo ect. Wat kleine dingetjes die snel waren opgelost en het leven is hier weer als vanouds, alleen zonder toeristen.

Het negatieve reisadvies voor de badplaatsen is weer opgeheven.Gelukkig gaan de eerste vluchten weer deze kant op het komend weekend en hoop ik dat binnen een paar weken de hotels weer vol zitten als vanouds. Het zonnetje is nog steeds hetzelfde heerlijke zonnetje en de koraalriffen zijn nog even mooi als altijd.

Er zijn zoveel families in Egypte afhankelijk van het toerisme , al die jongens die in de hotels en de winkeltjes werken onderhouden met hun salaris hun familie in de rest van Egypte. Deze mensen zitten zonder inkomen en het is te hopen dat dit snel weer voorbij zal zijn. Dat het gewone leven weer opgepakt kan worden. Dat is voor iedereen  het beste. Wat de toekomst zal brengen voor dit mooie land…..  zullen we moeten afwachten.

                                                           
De revolutie in Egypte is een feit en in de toekomst zal blijken  wat en wie er beter van zijn geworden. Het zal nog geen gemakkelijke taak zijn om alles wensen van de demonstranten in te willigen.

Zal de een zal willen dat morgen alles anders is en geen begrip willen opbrengen voor de tijd die het neemt om veranderingen zoals de grondwet te aanpassen. Deze groep zou het liefst morgen al anders willen hebben, voorzien van nieuwe baan, genoeg salaris en wat al niet meer. Een ander weet dat dit tijd gaat kosten en vraagt zich ook af of al die gewenste veranderingen wel doorgaan kunnen vinden en ook nu het leger aan de macht is en of er daadwerkelijk wat zal veranderen.

Het leger heeft al sinds de jaren vijftig veel macht in Egypte en heeft ook veel economische belangen in de industrie en andere belangrijke zaken. De tijd zal leren wat de revolutie voor inpact zal hebben op een land als dit.

Hier in Sharm el Sheikh is alles vrij rustig gebleven buiten wat we op tv in de grote steden zagen.We zijn dan ook blij dat de toeroperators  weer aanbiedingen hebben op de badplaatsen aan de Rode Zee. Immers hier was niets aan de hand vergeleken met de onrust in Cairo ect. Wat kleine dingetjes die snel waren opgelost en het leven is hier weer als vanouds, alleen zonder toeristen.

Het negatieve reisadvies voor de badplaatsen is weer opgeheven.Gelukkig gaan de eerste vluchten weer deze kant op het komend weekend en hoop ik dat binnen een paar weken de hotels weer vol zitten als vanouds. Het zonnetje is nog steeds hetzelfde heerlijke zonnetje en de koraalriffen zijn nog even mooi als altijd.

Er zijn zoveel families in Egypte afhankelijk van het toerisme , al die jongens die in de hotels en de winkeltjes werken onderhouden met hun salaris hun familie in de rest van Egypte. Deze mensen zitten zonder inkomen en het is te hopen dat dit snel weer voorbij zal zijn. Dat het gewone leven weer opgepakt kan worden. Dat is voor iedereen  het beste. Wat de toekomst zal brengen voor dit mooie land…..  zullen we moeten afwachten.

6 Febr.

Uitgeslapen en een halve ochtend aan de koffie gezeten. Er is immers toch nog steeds niets te doen.

Kees is  ons duikmateriaal  zoals de duikpakken, trimvesten en ademautomaten   aan het na kijken. Daar is nu alle tijd  voor. Er rijden geen auto’s meer door de straat. Er isnog steeds een beperking op de brandstof,  15 liter per dag is voor een taxi niet veel. Daar rijdt je nu niet de hele dag mee rond. Heerlijk geen getoeter van taxi’s , alleen de vogeltjes die fluiten en een paar katten die luidkeels protest laten horen.

We zien meer en meer honden op straat lopen, waarschijnlijk zijn ze achtergelaten toen hun baas of bazinnetje hals over kop zijn  vertrokken. Het wordt oppassen als ze met groepjes gaan lopen. Normaal ligt er wel genoeg huisvuil op straat waar ze eten kunnen vinden. Maar nu er zoveel bewoners uit de wijk vertrokken zijn is het huisvuil ook beduidend minder. Het is zelfs netjes in de straat. De straathonden en katten krijgen honger.

Vanmiddag om geld geweest samen met onze dochter even samen op de scooter. Dat was wel nodig na die dagen dat de banken dicht waren en de geldautomaten  leeg. De banken zijn vandaag  weer open. Het zij met verkorte openingstijden maar dan nog hebben we misschien de geldautomaten.

Inderdaad de bank is al dicht maar het is geen enkel probleem om geld te pinnen. Geld wisselen van Euro naar Egyptische ponden ging nog niet via de automaten in Il Mercato een winkelgebied hier in de buurt. Deze wisselautomaten waren nog buiten gebruik of intussen opnieuw leeg.

 De rest van de dag een beetje op internet en een rustige dag zonder deze keer de televisie  op Al Jazeera of de BBC.

De Vodafoon winkel was ook open gegaan vandaag, maar beltegoed kan morgen ook nog. Het was er nu zo druk en we zitten nog niet zonder. En om nu in die lange rij te gaan staan…

Vanavond hoorde we op BVN dat als het rustig blijft in Egypte de touroperators in Belgie weer vakantiegangers wil brengen vanaf 14 februari. We zullen maar moed houden. Geen werk is geen inkomen. Een vangnet net als in Nederland is er niet en ieder die hier nog zit is aangewezen op zijn eigen reserves.

6 Febr.

Uitgeslapen en een halve ochtend aan de koffie gezeten. Er is immers toch nog steeds niets te doen.

Kees is  ons duikmateriaal  zoals de duikpakken, trimvesten en ademautomaten   aan het na kijken. Daar is nu alle tijd  voor. Er rijden geen auto’s meer door de straat. Er isnog steeds een beperking op de brandstof,  15 liter per dag is voor een taxi niet veel. Daar rijdt je nu niet de hele dag mee rond. Heerlijk geen getoeter van taxi’s , alleen de vogeltjes die fluiten en een paar katten die luidkeels protest laten horen.

We zien meer en meer honden op straat lopen, waarschijnlijk zijn ze achtergelaten toen hun baas of bazinnetje hals over kop zijn  vertrokken. Het wordt oppassen als ze met groepjes gaan lopen. Normaal ligt er wel genoeg huisvuil op straat waar ze eten kunnen vinden. Maar nu er zoveel bewoners uit de wijk vertrokken zijn is het huisvuil ook beduidend minder. Het is zelfs netjes in de straat. De straathonden en katten krijgen honger.

Vanmiddag om geld geweest samen met onze dochter even samen op de scooter. Dat was wel nodig na die dagen dat de banken dicht waren en de geldautomaten  leeg. De banken zijn vandaag  weer open. Het zij met verkorte openingstijden maar dan nog hebben we misschien de geldautomaten.

Inderdaad de bank is al dicht maar het is geen enkel probleem om geld te pinnen. Geld wisselen van Euro naar Egyptische ponden ging nog niet via de automaten in Il Mercato een winkelgebied hier in de buurt. Deze wisselautomaten waren nog buiten gebruik of intussen opnieuw leeg.

 De rest van de dag een beetje op internet en een rustige dag zonder deze keer de televisie  op Al Jazeera of de BBC.

De Vodafoon winkel was ook open gegaan vandaag, maar beltegoed kan morgen ook nog. Het was er nu zo druk en we zitten nog niet zonder. En om nu in die lange rij te gaan staan…

Vanavond hoorde we op BVN dat als het rustig blijft in Egypte de touroperators in Belgie weer vakantiegangers wil brengen vanaf 14 februari. We zullen maar moed houden. Geen werk is geen inkomen. Een vangnet net als in Nederland is er niet en ieder die hier nog zit is aangewezen op zijn eigen reserves.

5 febr.

Vanmorgen uitgeslapen. Er is geen enkele reden om vroeg uit de bed te gaan. De wijk is bijna uitgestorven, alleen het zonnetje is er zoals altijd. Stralend aan een strak blauwe lucht met een enkel wolkje. Weer een heerlijke dag.

Kees is na een dagje bijkomen en bijpraten naar het duikcentrum om verslag te doen over de dagen die hij op de beurs gestaan heeft in Duitsland om het duikcentrum te promoten.

Ze zullen van beide kanten het nodige bij te praten hebben. Hier thuis staat de was te draaien en werk ik weer even mijn blog bij en de mail. De mails met vragen worden minder omdat de antwoorden via de media duidelijker worden. Straks even online de krant lezen en we zien weer wel wat de dag brengt.

Het zal niet veel zijn. Er is immers hier niets te beleven.  In de kranten staat weinig nieuws meer. Alleen in het Noorden van de Sinai is een gaslek in de gaspijpleiding naar Jordanie. De vraag is of het een ongeluk is of opzet. Alle zenders  Al Jazeera en de BBC laten uitgebreid zien hoe of wat.

Een ongeluk wat volgens sommigen wel heel goed uitkomt om de aandacht af te leiden van de demonstraties in Cairo. De demonstraties worden zo zachtjes aan oud nieuws en dit is weer “hot” nieuws.  Het is een geluk bij een ongeluk zal ik dan maar zeggen. Immers wie is er gebaat bij een aanslag op een pijpleiding naar Jordanie?

Amper nog nieuws van het Tahrirplein en een situatie die niet anders is geworden. Allerlei speculaties doen de ronde. Ik heb geen idée, wat is waar en wat is niet waar. We hebben hier geen stemrecht en zijn  â€œgast” hier . Het is niet aan ons om ons hier in te mengen. We zullen maar hopen dat die 80 miljoen egyptenaren er zelf uitkomen. 

5 febr.

Vanmorgen uitgeslapen. Er is geen enkele reden om vroeg uit de bed te gaan. De wijk is bijna uitgestorven, alleen het zonnetje is er zoals altijd. Stralend aan een strak blauwe lucht met een enkel wolkje. Weer een heerlijke dag.

Kees is na een dagje bijkomen en bijpraten naar het duikcentrum om verslag te doen over de dagen die hij op de beurs gestaan heeft in Duitsland om het duikcentrum te promoten.

Ze zullen van beide kanten het nodige bij te praten hebben. Hier thuis staat de was te draaien en werk ik weer even mijn blog bij en de mail. De mails met vragen worden minder omdat de antwoorden via de media duidelijker worden. Straks even online de krant lezen en we zien weer wel wat de dag brengt.

Het zal niet veel zijn. Er is immers hier niets te beleven.  In de kranten staat weinig nieuws meer. Alleen in het Noorden van de Sinai is een gaslek in de gaspijpleiding naar Jordanie. De vraag is of het een ongeluk is of opzet. Alle zenders  Al Jazeera en de BBC laten uitgebreid zien hoe of wat.

Een ongeluk wat volgens sommigen wel heel goed uitkomt om de aandacht af te leiden van de demonstraties in Cairo. De demonstraties worden zo zachtjes aan oud nieuws en dit is weer “hot” nieuws.  Het is een geluk bij een ongeluk zal ik dan maar zeggen. Immers wie is er gebaat bij een aanslag op een pijpleiding naar Jordanie?

Amper nog nieuws van het Tahrirplein en een situatie die niet anders is geworden. Allerlei speculaties doen de ronde. Ik heb geen idée, wat is waar en wat is niet waar. We hebben hier geen stemrecht en zijn  “gast” hier . Het is niet aan ons om ons hier in te mengen. We zullen maar hopen dat die 80 miljoen egyptenaren er zelf uitkomen. 

4 febr.

Een spannende dag vandaag. Hoe gaat het verder. Vandaag is het hier weekend in Egypte en vrijdag is gebedsdag. Iedereen is vrij en voor het eerst ben ik echt bang voor een bloedbad in Cairo. Na wat we de laatste dagen hebben gezien geeft me geen goed gevoel over vandaag. Laat mijn gevoel het nu maar vreselijk mis hebben vandaag. Voor een keer niet erg.

Zelf is het hier nog steeds rustig net als elke dag en de zon schijnt net als elke dag. Het is heerlijk weer. Straks eens op Al Jazeera kijken voor het laatste nieuws, ze zijn net als de BBC behoorlijk up to date.Deze dag zal de dag van de “ Departure”  moeten gaan worden volgens de media.

Vanmorgen weinig gedaan, er is ook weinig te doen. Relax is het meest genoemde woord op deze dagen. Mijn mail nagekeken en mijn blog bijgewerkt en een poosje lekker in de tuin gezeten. Wat meer kun je doen. Nog eens op internet de krant gelezen en nog eens op de mail. Daar zie ik ineens een bericht staan van de Ambassade. We krijgen dringend advies om Egypte te gaan verlaten omdat gister er duidelijk confrontaties waren in Cairo tussen buitenlandse verslaggevers en de pro Mubarak aanhangers.

Ik lees het bericht nog eens een keer en nog eens en roep Kees erbij. Wat moeten we nu? Hier is absoluut niets aan de hand, toeristen uit andere landen die waarschijnlijk nog geen negatief reisadvies hebben lopen hier in Sharm el Sheikh nog rustig op straat.

We besluiten de contactpersoon van de ambassade hier in Sharm el Sheikh te bellen en met hem te overleggen. Kees en ik besluiten na het gesprek om te blijven en door te gaan geven aan de ambassade dat wij niet vertrekken maar voorlopig hier blijven.  Daarna stellen we de familie en vrienden op de hoogte voordat er wat in de media vermeldt wordt dat mensen met een NL paspoort het advies hebben gekregen om Egypte te verlaten.

We zitten ineens met gemengde gevoelens en beseffen dat onze toekomst een grijs vlak is. Op dat moment belt onze dochter of we ook naar het strand komen hier vlak in de buurt. Het is heerlijk weer en we lopen er op het  gemakje naar toe. Op het strand kijken we over het water en zien nog enkele boten met duikers langskomen en eentje komt voor Ras Caty liggen, een glasboot komt nog op het gemakje voorbij.

Een eindje verder zien we nog een speedbootje met een parachute er achter. Het strand ligt nog vol met zonaanbidders uit onze wijk.

Het sterkt onze gevoelens om voorlopig te blijven.  We lopen na het strandbezoek  even langs  een Italiaans tentje waar meestal wel een paar collega’s van Kees zitten.  Zo ook nu.  Ze hebben nog geen bericht van hun ambassade gehad en blijven dan ook gewoon in Sharm el Sheikh totdat de toeristen weer terug komen. Dat iedereen nu wegblijft en dat er geen inkomsten meer zijn baart ze meer zorgen dan eventuele onrust.

Na een uurtje bijkletsen lopen Kees en ik even de Sheikh Abdallah onze plaatselijke supermarkt binnen. Alles is nog voorradig. Zelfs verse sinasappelen, ook al worden ze buiten de kassa afgerekend. De eerste zwarte handel is op gang gekomen schijnt het. De prijs is niet hoger dan normaal  en met een ontspannen gevoel lopen we naar huis.

Thuis gekomen kijken we even naar de laatste beelden op tv en zien we dat het een vreedzame demonstratie is geweest.  Gelukkig een pak van ons hart.

4 febr.

Een spannende dag vandaag. Hoe gaat het verder. Vandaag is het hier weekend in Egypte en vrijdag is gebedsdag. Iedereen is vrij en voor het eerst ben ik echt bang voor een bloedbad in Cairo. Na wat we de laatste dagen hebben gezien geeft me geen goed gevoel over vandaag. Laat mijn gevoel het nu maar vreselijk mis hebben vandaag. Voor een keer niet erg.

Zelf is het hier nog steeds rustig net als elke dag en de zon schijnt net als elke dag. Het is heerlijk weer. Straks eens op Al Jazeera kijken voor het laatste nieuws, ze zijn net als de BBC behoorlijk up to date.Deze dag zal de dag van de “ Departure”  moeten gaan worden volgens de media.

Vanmorgen weinig gedaan, er is ook weinig te doen. Relax is het meest genoemde woord op deze dagen. Mijn mail nagekeken en mijn blog bijgewerkt en een poosje lekker in de tuin gezeten. Wat meer kun je doen. Nog eens op internet de krant gelezen en nog eens op de mail. Daar zie ik ineens een bericht staan van de Ambassade. We krijgen dringend advies om Egypte te gaan verlaten omdat gister er duidelijk confrontaties waren in Cairo tussen buitenlandse verslaggevers en de pro Mubarak aanhangers.

Ik lees het bericht nog eens een keer en nog eens en roep Kees erbij. Wat moeten we nu? Hier is absoluut niets aan de hand, toeristen uit andere landen die waarschijnlijk nog geen negatief reisadvies hebben lopen hier in Sharm el Sheikh nog rustig op straat.

We besluiten de contactpersoon van de ambassade hier in Sharm el Sheikh te bellen en met hem te overleggen. Kees en ik besluiten na het gesprek om te blijven en door te gaan geven aan de ambassade dat wij niet vertrekken maar voorlopig hier blijven.  Daarna stellen we de familie en vrienden op de hoogte voordat er wat in de media vermeldt wordt dat mensen met een NL paspoort het advies hebben gekregen om Egypte te verlaten.

We zitten ineens met gemengde gevoelens en beseffen dat onze toekomst een grijs vlak is. Op dat moment belt onze dochter of we ook naar het strand komen hier vlak in de buurt. Het is heerlijk weer en we lopen er op het  gemakje naar toe. Op het strand kijken we over het water en zien nog enkele boten met duikers langskomen en eentje komt voor Ras Caty liggen, een glasboot komt nog op het gemakje voorbij.

Een eindje verder zien we nog een speedbootje met een parachute er achter. Het strand ligt nog vol met zonaanbidders uit onze wijk.

Het sterkt onze gevoelens om voorlopig te blijven.  We lopen na het strandbezoek  even langs  een Italiaans tentje waar meestal wel een paar collega’s van Kees zitten.  Zo ook nu.  Ze hebben nog geen bericht van hun ambassade gehad en blijven dan ook gewoon in Sharm el Sheikh totdat de toeristen weer terug komen. Dat iedereen nu wegblijft en dat er geen inkomsten meer zijn baart ze meer zorgen dan eventuele onrust.

Na een uurtje bijkletsen lopen Kees en ik even de Sheikh Abdallah onze plaatselijke supermarkt binnen. Alles is nog voorradig. Zelfs verse sinasappelen, ook al worden ze buiten de kassa afgerekend. De eerste zwarte handel is op gang gekomen schijnt het. De prijs is niet hoger dan normaal  en met een ontspannen gevoel lopen we naar huis.

Thuis gekomen kijken we even naar de laatste beelden op tv en zien we dat het een vreedzame demonstratie is geweest.  Gelukkig een pak van ons hart.

3 febr.

Vanmorgen vroeg Kees gebeld in Duitsland. Hij zat op het vliegveld al van de vorige avond en is ingecheckt!! Nu moet het toch wel vreemd lopen dat hij niet naar Sharm el Sheikh komt. Maar goed er kan van alles gebeuren, zelfs het luchtruim hier kan dichtgaan en dan kunnen we het weer vergeten. Tot nu toe wijst er niets op en is het rustig.

Mijn schoonvader belt om te zeggen dat het vliegtuig vertrokken is en de hoop wordt toch wel groter dat Kees nu toch eindelijk thuis kan komen. Niet dat ik nu zo bang ben, maar in deze situatie ben je toch liever samen. Niemand weet hoe het hier af gaat lopen in Egypte.

Gelukkig is er nog steeds internet en lees ik de mails door en probeer van mensen die vragen stellen ze te beantwoorden zo goed als mogelijk is. Maar op vragen hoe het zal zijn a.s. maart kan ik ook geen antwoord geven, koffiedik kijken is ook niet mijn sterkste kant. We zullen hoe dan ook moeten afwachten.

Net na de middag stopt het busje van het duikcentrum voor de deur. Ze hebben Kees opgehaald van het vliegveld en thuisgebracht. Mijn habibi is thuis!!!!! Heerlijk na die toch wel spannende dagen. We genieten in de tuin van het heerlijke weer en gaan een rondje rond door de uitgestorven wijk. Er is werkelijk geen kip te bekennen. Er zitten wel wat mensen aan het strand en voor de rest is het rustig, heel rustig. Kees vertelde dat het in het vliegtuig ook rustig was. Tien mensen in een vliegtuig waar er normaal meer dan driehonderd in kunnen. Negen stapte uit in Sharm el Sheikh en eentje had een privejet naar Hurghada.

Hele andere televisie beelden zien we in Cairo. We zien de beelden van de chaos op de zenders Al Jazeera en BBC en schrikken van het geweld wat we zien. Verslaggevers die massaal belaagd worden in opgepakt. Wat een chaos ineens buiten een paar dagen geleden. Toen leek de demonstratie op het plein wel een feestdag met hele gezinnen en kindertjes.

Nu zien we een oorlogsgebied, zie je mensen in elkaar geslagen worden en hoor je dat er scherpschutters op de daken zitten. Dat verslaggevers met gevaar voor eigen leven nog proberen het nieuws naar buiten te brengen. Waar stevenen we met dit land op af? Wat wordt onze toekomst hier, hebben we straks nog een toekomst hier?

Kees ziet voor het eerst duidelijk op de televisie wat aan er gaande is. Hij had wel een idée maar door de gebrekkige communicatie was het moeilijk in te schatten. Zelf had hij het druk op de beurs en had er een heel ander leven. Hier is sharm el Sheikh is niets te merken van alle onrust en het blijft stil op straat.

We skypen met de familie en kijken nog even naar het laatste nieuws. De beelden die we zien blijven bijna het zelfde omdat de webcams die op het Tahrirplein stonden inmiddels kapot gemaakt zijn. We houden ons hart vast voor morgen.